मेरो संसार, मेरो नेपाल

क्रिसमस २०१० को पार्टी तथा भेटघाट

2010-12-27T17:04:00.000-08:00

२१ डिसेम्बर २०१०,
गत बर्ष को परम्परा लाई निरन्तरता दिदै यस बर्ष को क्रिसमस पार्टी र भेटघाट कार्यक्रम हर्सउल्लास का साथ सम्पन्न भयो। कार्य ब्यस्तता का कारण र हिमपात ले गर्दा केही परिवार समेल हुन सक्नु भएन। नया बर्ष २०११ को भेटघाटमा सबै परिवार को जमघट होला यदि मौसम ले साथ दिएमा।

सना नानिहरू साथी भेटने यो अबसर को खाने बेलामा पनी सदुपयोग गर्दै।

रिमिक्स, खाना नेपाली तर बेलायती क्रिसमस

कार्डिफ का लर्ड मेयर संग भेटघाट

2010-11-12T13:50:00.000-08:00

पछाड़ी लाइन रामचन्द्र पोखरेल, महेश देवकोटा, बीर बहादुर गुरुंग, रबिन्द्र तुम्बाहाम्फे र शिबजी श्रेष्ठ
तलको लहरमा श्री र श्रीमती कीथ हाइड र श्री र श्रीमती चित्र बहादुर राइ
कार्डिफ ,

कार्डिफ सिटी का लर्ड मेयर श्री कीथ हाइड र वेल्स नेपाली समुदाय का पदाधिकारी बिच छलफल तथा चियापान समारोह सम्पन्न भयो। लर्ड मेयर ले नेपाली परंपरा र संस्कृति प्रति निकै चासो का साथ शोधपुछ गर्नुभएको थियो। नेपाली चिनो स्वोरूप समुदाय ले कोथा खुकुरी लर्ड मेयर लाई उपहार प्रदान गरेको थियो। उक्त अबसरमा वेल्स नेपाली समुदायका पदाधिकारी हरु श्री र श्रीमती चित्र बहादुर राइ, श्री रामचन्द्र पोखरेल, श्री महेश देवकोटा, श्री शिबजी श्रेष्ठ , श्री बीर बहादुर गुरुंग र श्री रबिन्द्र तुम्बाहाम्फे ज्यू को उपस्थिति थियो।

नेपाली को चिनो खुकुरी उपहार प्रदान गर्दै श्री चित्र बहादुर राइ ज्यू .

शुभ- दिपावली तथा भाई टिका मेरा सबै साथी भाई, मान्यजन अनि मेरा दिदि बहिनीहरु लाई/

2010-11-04T19:57:00.001-07:00

धेरै धेरै धन्यवाद यहाँहरु लाई

2010-10-08T16:23:00.000-07:00

गत बर्ष जस्तै यो बर्ष पनी यस ब्लग लाई माया गरीदिनु हुनेछ भन्ने आशा का साथ हजूरहरु सबै १३३० जाना लाई नै मुरी मुरी धन्यबाद।

शुभकामना ! बडा दशैं २०६७ को मंगलमय शुभकामना !!!

2010-09-26T18:25:00.000-07:00

आयुद्रोणसुते श्रीयो दशरथे शत्रुक्षयम राघवे । यैशवर्य नहुषे गतिस्च पवने मनन्च दुर्योधने । । शौर्य शान्तनवे बलम हलधरे सत्ययन्च कुन्तिसुते । । जयन्ती मंगला काली भद्रकाली कपालिनी । दुर्गाक्षमा शिवा धात्री स्वहाँ स्वधा नमोस्तुते ।
बडा दशैं २०६७ को पावन अवसरमा देश विदेशमा रहनुभएका समस्त नेपालीहरुमा बेलायत बाट कार्डिफ नेपाली परिवार सुख, शान्ति, समृद्धिको एवं उत्तरोत्तर प्रगतिको हार्दिक मंगलमय शुभ-कामना व्यक्त गर्दछौ। हजूर को दशैं शुभ बनोस कार्डिफ नेपाली परिवार को कामना।

WNC को दोश्रो समर पार्टी

2010-09-12T13:37:00.000-07:00

१४ अगस्त २०१०,कार्डिफ,

YK Pub को बगैचा बिहानै देखि सजी सजाऊ र चहलपहल थियो। WNC का जुझारू हातहरु आगो बाल्ने र खाने कुरा पकाउने काम मा लागिपरे का थिए। घडिले १० मात्र के बजाएको थियो कार्डिफ र वोरपर बसोबास गर्ने नेपाली हरुको आगमन शुरू हुन थालीहाल्यो। सबै जना बिदेशी भूमिमा नेपाली परिकार अनी गीत को मज्जा लीइरहेका थिए । आर सी पोखरेल को उद्घोषण, महिला र बालबालिका हरु को Musical Chair र नेपाल टूरिज्म बर्ष २०११ का कलाकार हरु लाई प्रसंसा कार्ड बितरण ले कार्यक्रम रोचक बनाएको थियो।

महिला तर्फको Musical Chair संजीला पाण्डे खडका ले जित्नु भयो भने बालबालिका तर्फ को आभाश देवकोटा ले जितेका थिए।

नेपाल भ्रमण बर्ष २०११ का कलाकार हरु सबिता भट्टराई, कला देवकोटा, शोभा पोखरेल, प्राजन + प्रान्जिल पोखरेल, भिक्टोरिया के सी , संजीता लिम्बू र Brecon Army Camp का साथिहरु लाई खुकुरी नाच का लगी श्री चित्र बहादुर राइ ले प्रसंसा कार्ड बितरण गर्नु भएको थियो।

संयोगबस बाबु आभाश देवकोटा को जन्मदिन पनी परेको ले बाबु आभाश लाई शुभ कमाना दिदै केक पनी काटिएको थियो भने आभाश को जन्म दिनको खुशीयाली मा समर पार्टी का लागी देवकोटा परिवार बाट २० के जी चिकेन प्रदान भएको थियो।

राती १० बजे सम्म नाच गान पछि दोश्रो समर पार्टी सकिएको थियो ।

हेर्नुस है मेरो नाच (चित्र दाजू को गौरब )

के सी र देवकोटा जोड़ी

मैले जीते (आभाश को ख़ुशी)

मैले जानेको छू खेलाउन (ज्योति भाई को चुरीफुरी )

चित्र दाजू ले खिची दिएको यो फोटो

सबै जना आ-आफ्नै धुन मा

जन्म दिन को शुभ-कामना आभाश देवकोटा लाई

लौ न हाम्रो फोटो खिची दिनुस (महिला Musical Chair )

सबै नाच्न ब्यस्त

कार्डिफ मा भिजिट नेपाल २०११ कार्यक्रम सम्पन्न

2010-07-31T12:30:00.000-07:00

(कार्यक्रम को भिडियो दांया पट्टी भिडियो बारमा यु टुब लिंक बाट राखिएका छन कृपया हेर्नुहोला।)

बेलायत (कार्डिफ), ३१ जुलाई २०१०,
नेपाली दुताबास यु.के को आयोजनामा सनिबार कार्डिफ स्थित द गेट को सानदार हलमा भिजिट नेपाल २०११ कार्यक्रम भब्य रुपमा सम्पन्न भयो। उक्त अबसरमा कार्डिफ काउन्सिल का प्रतिनिधि तथा कार्डिफ बाट निर्बाचित पार्लियामेंट सदस्य को साथै नेपाली दुताबास यु.के का राजदूत र कर्मचारी को पनी उपस्थिति थियो। कार्डिफ र नजिक बस्ने नेपाली हरुको पनी बाक्लो उपस्थिति रहेको सो कार्यक्रम मा कला देवकोटा, सबिता भट्टराई र शोभा पोखरेल ले तीज को लहर आयो बोल को गीत मा नाच्दा हल नै रोमान्चक बनेको थियो। आधिखोला उर्लेर आयो भन्ने गीत मा साना बाबु नानीहरु प्राजन, प्रान्जील र भिक्टोरिया को नाच ले त सबै को मन छोएको थियो। बैनी संजीता लिम्बू ले म प्यार बेचीं दिन्छु बहार बेचीं दिन्छु बोल को गीत मा नृत्य प्रस्तुत गरेर सबै लाई मंत्रमुग्ध बनाईंन भने ब्रेकन बाट गोर्खा आर्मी को खुकुरी नृत्य ले सबै लाई जुरुक जुरुक बनायो।
कार्यक्रम को अंत्यमा दुताबास ले कार्डिफमा बसोबास गर्ने नेपाली परिवार को सहयोग को सराहना गर्दै स्वादिस्ट गोर्खा करी अनी नेपाली भोजन को साथ मा कर्यक्रम समापन भयो।

तीज को लहर आयो (कला, सबिता र शोभा)

शोभा पोखरेल, सबिता भट्टराई र कला देवकोटा तीज को गीत मा आफ्नो कला प्रस्तुत गर्दै

भिक्टोरिया , प्राजन र प्रान्जिल को आधिखोला उर्लेर आयो गीत मा नृत्य

इमी रजक नेपाल बारे आफ्नो अनुभब राख्दै

संजीता लिम्बू आफ्नो कला प्रस्तुत गर्दै

गोरखा साथी हरु आफ्नो खुकुरी नाच प्रस्तुत गर्दै

नेपाल घुमेर आएका इमी रजक ले कार्यक्रम मा नेपालको बारेमा बोलेका थिए। उनी मेरा घनिष्ट मित्र पनी हुन।

शुभकामना डा.ज्योति खडका लाई !

2010-07-29T14:34:00.000-07:00

डा.ज्योति खडका प्रसन्न मुद्रामा

बेलायत , कार्डिफ,
कार्डिफ नेपाली परिवार एउटा अर्को खुशी मा सरिक हुन पाएको छ र त्यो खुशी को बहार आउनु को कारण हो ज्योति खडका को पी.एचडी उपाधि। अब उहाँ डा.ज्योति खडका हुनुभएको छ। कार्डिफ नेपाली परिवार यस खुशी मा सहभागी हुदै डा.ज्योति खडका लाई धेरै शुभकामना सहित आउदा दिन हरुमा पनी सफलता ले साथ दिदै जाओस हाम्रो शुभेच्छा ।
कार्डिफ बिश्वबिध्यालय बेलायत का टप १० मा मानिन्छ र डा.ज्योति खडका ले यसै बिश्वबिध्यालय बाट आँखा बिज्ञान मा बिद्यावारिधी गर्नु भएको हो। नेपाल मा भक्तपुर निबासी डा.खडका यस बिश्वबिध्यालय बाट बिद्यावारिधी गर्ने पहिलो नेपाली हुनुहुन्छ। डा.खडका एक श्रीमती र एक छोरा का साथ कार्डिफ बस्दै आउनु भएको छ।

डा.खडका र श्रीमती खडका
ख़ुशी को पलहरु, कार्डिफ नेपाली परिवार डा.खडका संग

कार्डिफ नेपाली परिवार एक अर्का को ख़ुशी मा रमाउने हाम्रो परम्परा

Nepali territory encroached by India,Picture speak itself

2010-06-06T20:21:00.000-07:00

Indian Atrocity at its peak: Six Thousand Nepal citizens displaced

The Legislature-Parliament's international relations and human rights committee said that in the course of its on-site visit in south Nepal, Nepali territory was encroached by Indian side, Nepali state-run newspaper The Rising Nepal reported Thursday.
The total of 685 border pillars in the Bara district, some 80 km south of Kathmandu, some 264 were found lost.
The information was based on the facts found from the on-site visit on Sunday and Monday by the committee led by Constituent Assembly (CA) member Nabindra Raj Joshi.
The parliamentary team inspected pillar number 381, 382, 383 and 384 of Martihawa and the encroachment was found in Das Gaja area from both Nepali and Indian sides, said team coordinator Joshi.
He added it was found during the inspection that the Indian side was attempting to capture land in Chhitkaiya of Bara district.
Another local newspaper The Kathmandu Post on Thursday also reported, "it was found that in Chhitkaiya, where Pasaha River used to separate Nepal and India, the Indian side had unilaterally established a pillar (No. 342/11) that falls about a km inside Nepali territory, thus encroaching about 14 hectares of land."
The inspection was made on the basis of information about the encroachment of Nepali territory by Indian side and comprehensive study will be undertaken about the Southern border in the days to come, said committee chairperson Padam Lal Biswokarma.
Indian Atrocity at its peak: Six Thousand Nepal citizens displaced
Having failed to tackle the growing Chinese influence in the neighborhood from Sri Lanka, Pakistan, Bangladesh to Myanmar, India is left with only one option, “Smash and Grab Nepal” through the extensive and excessive use of Nepali version of Lendup Dorjes.
If the leaders would have been the real sons of mother Nepal then the six thousand men, women and children would not have been displaced form their own land in the district of Dang. The abhorrent behavior of the traditional neighbor in the South has been made public by the Kantipur Daily dated June 2, 2009, which appears to have exceeded all the limits.
One Thousand families living along the Nepal-India border in the district of Dang walked two days nonstop to arrive at Deukhuri demanding security from the district administration. They have been whipped off from their own lands by India’s notorious Border Security Forces (BSF).
“You can not stay here” quotes Purna Kumari Bista (70) the BSF men as saying, with tears in her eyes. Her voice is choked with emotion.
“They burnt our houses, to save our lives we had to give-up our lands to the foreigners”, she adds.
“The BSF pushed the border pillars 35 meters inside the Nepali territory”, Kantipur further quotes Mrs. Bista.
“Several border pillars are already missing”, Bista says who comes all the way from Rajpur 7, Khangra border, Dang.
Altogether, Nepali citizens living along 22 different locations along the border have been displaced. They come from Bhaisahi, Sunpathri, Khangra of Rajpur VDC and Baruwa, Patauli, Siriya, Sukauli, Gurung, Koialbas of Bela VDC.
“Some are still stranded on the way to Deukhuri and some have gone back to their homes to bring their in-laws”, says Chandra Prakash Khadka of Dagamara area of Rajpur 9.
“We have no food to eat and our children have already fallen sick”, he adds.
“More than 15 girls have disappeared, we had to witness our mothers and sisters being raped by the Indians, we could do nothing”, says Khadka.
“Fully armed Indian security personnel entered into our homes and they took our domestic animals and food stuffs”, says Cham Kumari Gharti(60) of Khangra of Rajpur 7.
“If we utter a single word they thrash us, there is no one in the village who have not been thrashed by the Indian security forces”, she adds.The displaced who have come to Deukhuri have built temporary houses in the Karri Community Forest of Satbarai-2. The District Administrative Officer Mr. Rishiram Dhakal confirming the Indian atrocity says that the security environment in the Bordering area is really alarming.

२०१० ब्रिटिश सरकारको कार्यक्रम प्रस्तुत गर्दै महारानी एलिजाबेथ /

2010-05-29T18:34:00.000-07:00

Forever love

2010-03-21T22:01:00.000-07:00

I remember the magic moments we shared;
Even though brief, we had not a care.

We were both swept up in a cloud of bliss,
never realizing how quickly it flew amiss.

We both held on - refusing to let go;
you knew in your heart it would be so.

I sensed it so suddenly, the change in the air
Telling me, "Hey you- Oh, Lover Beware."

I felt my heart breaking, How did I know?
My heart cried out, Why must you go?

Forever I will love you
Forever I will want you
Forever You will be
A memory of a sweet love
That wasn't meant for me

कार्डिफ नेपाली परिवार रमाएको यो पल

2010-03-16T10:06:00.000-07:00

१५ मार्च २०१० बेलायत,
कार्डिफ र वोरपर बसोबास गर्ने नेपाली हरु बिच ब्रिहत भेटघाट र भोज कार्यक्रम सम्पन्न भयो। बिशेष गरी मेडिकल र इंजीनियरिंग फील्ड मा कार्यरत नेपालीहरुको यो भेला रमाइला जोक्स अनी नेपाली उखान टुक्का को साथमा स्वादिस्ट नेपाली खाना ले कार्यक्रम लाई अतिनै रोचक बनाएको थियो।
सानासाना नानी बाबुहरू नेपाली भाषा सिक्न निक्कै लालाइत देखिन्थे। अभिभाबक लाई कामको बेफुर्सदी ले गर्दा आफ्ना साथिहरु भेट्न उनीहरु लाई यस्तै जमघट कुरनै पर्ने हुन्छ। बच्चाहरु आफ्नै मस्तिमा रमाई रहेका थिए भने अभिभाबक हरु हास्नमै ब्यस्त। डा. जीवन को जोक्स ले सबैलाई हसाएको थियो भने मोक्तान जी को जोक्स ले पेट मिचाई दियो। स्टाफ नर्स शोभा को हसाउने तरीका र जोक्स श्रंखलाबद्ध थियो।
स्टाफ नर्स कला को मिठो मिठो परिकार बनाउने कला र संजीला को गलाको माला निक्कै तारीफ योग्य थियो। अन्त्य मा आयोजक महेश र कला देवकोटा लाई धन्यबाद दिदै अर्को महिना फेरी यस्तै रमाइलो भेलामा भेट हुने बचा गर्दै पार्टी समापन गरिएको थियो ।

कार्यक्रमस्थल

मिठो मिठो परिकार बनाउने हातहरु

कार्डिफ का भबिश्यहरु नेपाली संस्कृति लाइ चीनाउने

पार्टी को तयारी

भारतबाट मिचिएको नेपाली भू-भाग

2010-02-18T21:30:00.000-08:00

(संसार को जुनसुकै कुनामा जतिसुकै बर्ष बसेको भए पनि सबैभन्दा पहिले हामी नेपाली हौ जहाँ हामी जन्मियौं अनि तिनै नेपाली आमा को दशधारा दुधले आज गरिखान सक्ने भएर संसारभरि छरिएका छौं/ यो यथार्थ मा आधारित विचार त्यसकारण पनि हामी लाई सजग गराऊन प्रभाबकारी हुने लागेर प्रकाशित गरेको हूँ/ )

भारतसँग जोडिएका २६ जिल्लामध्ये २१ जिल्लाका ५४ भन्दाबढी ठाउँमा नेपाली भू-भाग मिचिएको छ । भारतसँग जोडिएका चार जिल्लाहरु महोत्तरी, धनुषा, डडेलधुरा र बैतडी मात्र अहिलेसम्म अतिक्रमणबाट चोखा रहेका छन् । भारतबाट एकतर्फी रुपमा लगभग ६० हजार हेक्टरभन्दा बढी पछिल्लो दाङ र बाराबाहेक भूभाग मिचिएको अनुमान गरिएको छ । यसमध्ये कालापानी-लिम्पियाधुरा क्षेत्रको मात्रै ३६ हजार नवलपरासीको सुस्तामा १४ हजार र अन्य जिल्लाहरुमा ९ हजार हेक्टर जमिन अतिक्रमण भएको छ । त्यतिमात्र कहाँ हो र मेची-महाकालीसम्म भारतसँग सीमा जोडिएका १८ जिल्लामा ४ सय ७४ सीमास्तम्भ भारतीय पक्षबाट गायब भएका छन् । सशस्त्र प्रहरीबलको तथ्याङ्कअनुसार ३ हजार ५ सय २९ सीमास्तम्भमध्ये २ हजार ३ सय ५८ मात्र सामान्य अवस्थामा छन् । एकीकृत नेकपा माओवादीका नेता तथा संविधानसभा राष्ट्रिय हित संरक्षण समितिका अध्यक्ष अमिक शेरचन भर्खरै भारतीय सशस्त्र सीमा सुरक्षा बलले दाङमा गरेको ज्यादतीको अवलोकन गरेर फर्किए । परराष्ट्रमन्त्री सुजाता कोइरालाले दाङमा सीमा अतिक्रमण नभएको दावी गरेकी थिइन् । त्यसलाई खण्डन गर्दै शेरचन भन्छन्- “दाङको कुनै पनि सीमास्तम्भहरु यथास्थानमा छैनन् । जङ्गे पिलरहरु छैनन् । अनौठाखालका पिलरहरु सिमानामा भेटिए ।” यस विषयमा वरिष्ठ सीमाविद् बुद्धिनारायण श्रेष्ठ पनि सहमत छन् । सन् १९८१मा नेपाल-भारत संयुक्त सीमा समिति गठन भएर त्यसले २००७ डिसेम्बरमा आपुनो काम सकेको बताउँदै उनी भन्छन्- “तर त्यसमा पनि विवाद कायमै छ । सो समितिले ९८ प्रतिशत सीमाङ्कन गरेका दावी गर्दै १८२ थान नक्सा बनाएको दाबी गरेको छ तर त्यो सरकारी स्तरमै गोप्य राखिएको छ । ” गत मंसिरमा नेपाल भ्रमणमा आएका भारतीय विदेशमन्त्री प्रणव मुखर्जीले समेत सीमा विवाद रहेको स्वीकार गरेका थिए । अर्का सीमाविद् फणिन्द्र नेपाल अङ्ग्रेजले भारतलाई उपनिवेशबाट मुक्त गर्दा नेपालको भूमि पनि मुक्त गरेको बताउँछन् । उनी भन्छन् “नेपाल सरकारले यस मुद्दालाई सार्क आसियान र संयुक्त राष्ट्रसंघमा पेश गर्न सक्नुपर्छ ।
अन्तर्राष्ट्रिय न्यायालयमा जान पनि सकिन्छ । ” सुगौली सन्धिबाट गुमेको एकतिहाई भूभाग फिर्ता गर्ने सवालमा नेपालको यस्तो तर्क रहेको हो । सन् १९४७ सालमा स्वतन्त्र भएदेखि भारतले नेपालको भूमि लगातार अतिक्रमण गरिरहेको छ । भारतले १ लाख ४३ हजार वर्गकिलोमिटर नेपालको क्षेत्रफल भएको नक्सा बनाएको सीमाविद् नेपालको दावी छ । सुगौली सन्धिपछि नेपालको क्षेत्रफल १ लाख ४७ हजार १ सय ८१ वर्ग किलोमिटरमा सीमित भएको थियो । सुगौली सन्धिभन्दा पहिले नेपालको क्षेत्रफल १ लाख ४ हजार ६ सय १६ वर्गकिलोमिटर थियो । नेपाल र भारतबीच १८ सय ८० किलोमिटर सीमा जोडिएको छ । भारतसँग सीमा जोडिएका २६ जिल्लामध्ये १८ जिल्लामा मात्र नेपालको तर्फबाट सशस्त्र प्रहरी क्याम्प स्थापना गरिएको छ त्यो पनि सीमाभन्दा ३-४ किलोमिटर भित्र मात्र । भारतसँग सीमा जोडिएका तराईका चितवन दाङ र पहाडका इलाम पाँचथर ताप्लेजुङ डडेल्धुरा बैतडी र दार्चुलामा नेपालका तर्फबाट सीमा सुरक्षाका लागि कुनै सशस्त्र फोस्र तैनाथ गरिएको छैन । उत्तरी छिमेकी चीनसँग नेपालको १४ सय १५ किलोमिटर सीमा जोडिएको छ । ती नाकाहरुमा नेपालले सीमा सुरक्षाका लागि सुरक्षाकर्मी खटाएको छैन । भलै चीनसँग नेपालको सीमा समस्या हल भइसकेको छ ।
भारतले नेपालतर्फको सीमा क्षेत्रमा बाक्लो सीमा सुरक्षाबल तैनाथ गरेको छ । नेपाल भारत सीमामा भारतले ४५ हजार सेना तैनाथ गरेको छ । अर्थात् प्रत्येक एक किलोमिटरमा २५ जना सुरक्षाकर्मी परिचालन गरिएको छ । भारत र नेपालका बीचमा ८ हजार ५ सय र चीनसँग जोडिएका करिब १ सय सीमास्तम्भहरु छन् । तर ती सीमास्तम्भहरुको अवस्था कस्तो छ भन्ने जानकारी नेपाल सरकारलाई छैन । सीमाको सही व्यवस्थापन गर्न र भारतीय बसाइसराई रोक्न नेपाल-भारत सीमारेखामा काँढेतार लगाउनुपर्छ भन्ने सीमाविद्हरुले बताउँदै आएका छन् । सीमाविद् फणिन्द्र नेपाल भन्छन् “काँढेतार लगाउने हो भने भारतीय डकैतीबाट पनि नेपालीहरु सुरक्षित हुने थिए । ” अझ परिचयपत्रका आधारमा मात्र सीमामा आवत-जावत गर्दा उपयुक्त हुने उनी बताउँछन् ।
भारतीय अतिक्रमणमा परेका जिल्लाहरु ताप्लेजुङ टिम्बापोखरीः यस क्षेत्रको डाँडामा भारतले िस·लीला पार्क बनाउँदा काचनजङ्घा दक्षिण १५ किलोमिटर धसो्र मिचिन पुगेको छ । मगना तम्लिङः पूर्वी खण्डमा भारतले नेपाली सीमा मिचेको छ । काबेली-काब्रुः काचनजङ्घा हिमालको दक्षिण काब्रु क्षेत्रका डाँडामा शिखर चढ्न पर्वतारोही जाने सिलसिलामा भारतले नेपाली भूमिलाई आफ्नो दावी गर्दै आएको छ ।
पाँचथर च्याङथापु-सि·लीलाः भारतीय सेनाले नेपाली भूमि प्रयोग गरिरहेको छ । तिब्बु पोखरी क्षेत्रमा सीमा यकिन हुन नसक्दा पशुपालनको समेत समस्या छ । चिवाभाज्याङ-सि·लीलाः भारतले यस क्षेत्रको सीमारेखामा जोडेर राष्ट्रिय निकुाज बनाएकाले फलेलुङसम्मको नेपाली क्षेत्रको डाँडाको भाग समेत सो पार्कमा गाभेको छ ।
इलाम पशुपतिनगर-हिलेः पशुपतिनगरको फाटकस्थित नेपाली दशगजा क्षेत्रमा भारतले भन्सार कार्यालय भवन बनाउन ४० वर्गकिलोमिटर नेपाली भूमि मिचेर काँढतार लगाएको छ । पशुपति-४ हिलेमा २०५९ असार २४ मा गाडेको ४ सीमास्तम्भमध्ये ७१÷२२ नम्बरको सहायक स्तम्भका कारणले नेपालीको ६ घर एवं एउटा छोटी भन्सार कार्यालयसमेत भारतमा परेको छ । मानेभन्ज्याङः यस क्षेत्रमा सीमा मिचिएको बारेमा नेपाली जनताले आवाज उठाउँदै आएका छन् । सन्दकपुरः ३३ ३६३ मिटर अग्लो यो डाँडोबाट काचनजङ्घा र दक्षिणमा तराई भूभाग देखिने हुनाले भारतले यहाँ ३२ किलोमिटर सडक बनाई सिमाना मिचेको छ ।
झापा पाठामारी महेशपुर भद्रपुर काँकडभिट्ट नकलबन्दा बाहुनडाँगी क्षेत्रमा भारतले ३२ हजार रोपनी नेपाली भूमि अतिक्रमण गरेको छ ।
मोरङ बुद्धनगर-जोगवनीः जोगवनी सिमानामा दशगजा क्षेत्र नै देखिँदैन । नेपाली भूभाग बुद्धनगर पोखरिया र·ेली डाइनिया सोराभाग मझारे गाविसका दशगजा क्षेत्रमा भारतीय आप्रवासीहरुले सार्वजनिक र नेपाली जमिन अतिक्रमण गरेका छन् । र·ेली-चेप्राहाः र·ेली सहित आमगाछी झुर्किया महादेवा र कसर्िया सीमाक्षेत्रको नेपाली दशगजामा भारतीय नागरिक बसोबास गरेका छन् । बझाह लुना नदी-चुनिमाडीः नजिकको नेपालपट्टीको बरड·ाको एक किलोमिटर जमिन भारतले अतिक्रमण गरेको छ ।
सुनसरी सुनसरी जिल्लाभित्रका कटैया-भन्टावारी हर्निगरिया साहेवगन्जजस्ता ठाउँहरुमा गरी भारतले सात हजार विघा नेपाली जमिन मिचेको छ ।
सप्तरी सुवर्णपट्टीः यस क्षेत्रमा ५० मिटर सिमास्तम्भ नेपालभित्र सारिएको छ । जसका कारण ६० विघा जमिन भारतबाट अतिक्रमण भएको छ । सखडा छिन्नमस्ताः भगवतीभन्दा दक्षिण बरामपुरछेउको जग्गा भारतीयहरुले उपयोग गरिरहेका छन् । लालपट्टी-गोविन्दपुरः लालपट्टीमा ५०-१०० मिटरसम्म जङ्गे स्तम्भ सारी नयाँपिलर गाडिएको छ । दशगजाभित्रको करिब ५० विघा नेपाली जमिन अतिक्रमण भएको छ । कुनौलीः भारतीय रेल्वे स्टेसनतर्फ जाने सडक दक्षिणतर्फ करिब ५ किलोमिटर सीमा क्षेत्रको नेपाली जग्गा अतिक्रमण हुँदा ६० बिगाह जमिन मिचिएको छ । विष्णुपुर-शिवनगरः गोबरगाढा क्षेत्रमा भारतीय किसानहरुले ठाउँठाउँमा नेपाली जग्गा अतिक्रमण गरेका छन् ।
सिराहा माडर-चन्द्रगन्जको दक्षिणी भूभाग र टाँडीको दशगजा क्षेत्रभन्दा भित्रको जमिन भारतले मिचेको छ ।
सर्लाही त्रिभुवननगरः सीमास्तम्भ नं। २९ र ३० देख्नै नसकिने गरी ४३ जना भारतीयहरुले नेपाली दशगजा क्षेत्रदेखि २०० फिटभित्र नेपाली भूमि मिची सिसौका रुख लगाएका छन् । सीमास्तम्भ नं। ३५ ३८ र ३९ छेउछाउ नेपाली भूमि मिची भारतीयहरुले २९ घर बनाएको र यस्तै स्तम्भ नं। २८२९३० वरपर २० घर स्तम्भ नं। २५ २६ छेउ ११ घर बनाई सिमा मिचिएको छ । सङग्रामपुर-हथिऔलः पूर्वमा सङग्रामपुर र पश्चिममा हथिऔल गाविसहरुको दशगजाभित्रको नेपाली जग्गा विगत २० वर्षदेखि भारतीयहरुले उपयोग गर्दै आएका छन् ।
रौतहट गौर-जमुनाः जमुना गाविसको वडा नं। ८ को दक्षिण भागमा भारतीयहरुले वृक्षारोपण गरेर रुखहरुको उपयोग गरिरहेका छन् । गौरनजिकै भारतीय क्षेत्रमा बाँध बाँधिएको हुनाले वर्षामा बाढी र डुबानबाट नेपालीहरु पीडित छन् ।
पर्सा ठोरीः यस क्षेत्रमा भारतीयहरुले पुराना सीमास्तम्भ नं। ८४ र ८५ हटाई भिकना ठोरीतर्फबाट नेपालतर्फ ५०० मिटर सिमाना सारी नेपाली भूमि मिचेका छन् । लक्ष्मीपुर-पिपराः यस क्षेत्रमा पनि चोक्टाचोक्टी सीमा अतिक्रमणमा परेको छ । वीरगाज-सिसर्ियाः अलौ तथा सिक्टा क्षेत्रमा नेपाली दशगजा भारतीय नागरिकहरुले मिचेका छन् । वीरगन्जको सिसर्ियामा भारतले वाणिज्य कन्सुलेट अफिस र भन्सार कार्यालय नेपाली भूमिमा बनाएको छ । रक्सौलमा नेपाली स्वामित्व भएको जमिनमाथि भारतीयहरुले अतिक्रमण गरेका छन् । रक्सौलमा नेपाल सरकारले रेल्वेका लागि १९२४ जुन २९ मा भारु ३२ हजारमा किनेको २७।७१ एकड १६ विगाहा १० कठ्ठा जमिन भारतीयहरुले एकपक्षीय रुपमा हडप्न थालेका एक दशक नाघेको छ ।
चितवन बाल्मीकि आश्रमक्षेत्रको जङ्गलमा बेलामौकामा भारतीयहरुले अतिक्रमण गरी रुखसमेत काटी लैजाने गरेका छन् । दारनाला दारीचुरेः यस क्षेत्रको भूभागमा भारतीय पक्षले वर्षेनी अतिक्रमण गर्दै आएका छन् ।
नवलपरासी सुस्ता नसा्रही क्षेत्रः सुस्ता क्षेत्रमा २०११ सालभन्दा अघिदेखि भारतीयहरुले नेपालतर्फको जङ्गलको भूमि अतिक्रमण गर्दै आएको पाइन्छ । त्यसपछि नारायणी नदीले धार बदलेपछि भने नेपाली भूमि मिचिने क्रम अझ बढेको छ । यो सर्वाधिक पुरानो विवादित भाग हो । सुस्ता-नसा्रही क्षेत्रको करिब २१९५० विगाह जमिन भारततर्फबाट मिचिएको छ । यस्तै घोङखीनाला नजिकको दशगजा क्षेत्रमा पनि विवाद कायम छ ।
रुपन्देही दानवनदी क्षेत्र रसियावाल खुर्दलोटन बाँधः नेपालको मर्चावार क्षेत्रमा सीमास्तम्भ नं। ३० सँगै सटाएर भारतले ३ किलोमिटर लामो रसियावाल खुर्दलोटन बाँध बनाउनाले मालिगाव थुमुवा पिप्रवा असुरनैया बेचकुइया रोइनिहवा फेरना सिलौटिया बोगडी सिवुवा अमा बभनी गाविसहरुको धानखेत डुबानमा परी करिब २० किलोमिटर दशगजा मिचिएको छ । यसबाट गौतमबुद्धको जन्मस्थान लुम्बिनी पनि डुबानमा पर्ने खतरामा छ । सुनौली नाकाः बेलहिया सुनौली नाकाको नेपालतर्फको दशगजा क्षेत्रमा भारतीयहरुले अनधिकृत झुपडी र पानी टयाङकी बनाई सीमा अतिक्रमण गरेका छन् । सुनौली सीमाक्षेत्रभन्दा ९।१ मिटर नेपालभित्र परे को भारतीय प्रहरी थाना पनि हालसम्म हटाइएको छैन । कपिलवस्तु कृष्णनगर ठन्डानदी किनारको दशगजाको दुवै भागमा भारतीयहरुले घर बनाएकाले नेपाली दशगजा क्षेत्र हरण भएको छ । यस्तै ठन्डा नदीले काटी दशगजाको भाग मेटाएको छ ।
दाङ कोइलाबासः सिवालिक श्रृङ्खलामा रहेको कोइलाबास क्षेत्रमा भारतीयहरुले साविक सीमाभन्दा उत्तरपूर्वसम्म भारतको पर्छ भनी केही भाग मिचेका छन् । हर्नाडाँडा क्षेत्रमा चुरे फेदीको सिमानालाई उत्तर सारी श्रृङ्खलाको सिमाना सारिएको छ । दाङको डुडुवा श्रृङ्खलामा अङ्ग्रेजकै पालादेखिको विवाद थियो ।
बाँके सन्तलियाः ठाउँ-ठाउँमा दशगजा मिची भारतीयहरुले घर बनाएका छन् । होलिया-नैनापुर लक्ष्मणपुरबाँध :राप्ती नदी क्षेत्रको दोराचुरे एवं होलिया गाविस वडा नं. ९ सन्तलियादेखि दक्षिणतिर दुई देशबीचको सीमारेखादेखि र सीमास्तम्भ नं। १९ देखि करिब ३०० मिटर टाढा भारतले २०५६ सालमा राप्ती नदीमा बनाएको लक्ष्मणपुर बाँध तथा तटबन्धबाट बाँकेको बेतहनी होलिया फत्तेपुर गंगापुर मटेहिया नैनापुरसमेत गरी ९ गाविसको खेतबारी र धनजन डुबानमा परेको छ । भारतले लक्ष्मणपुर बाँध र २२ किलोमिटर लामो तटबन्ध निर्माण गर्नाले दुई देश बीचका सीमास्तम्भहरु लोपभएका छन् । नेपाली भू-भाग जलमग्न भएको छ ।
बर्दिया मनउ, खैरी र टपरा क्षेत्रको ठाउँ ठाउँमा दशगजा मिचिएको छ । गुलरिया नगरपालिका-१२ मा दशगजामा १ किलोमिटर खाडल खनी टपरी गाउँको सीमास्तम्भ नं. ६२/६ देखि ६२/८ सम्म १ किलोमिटर भूभाग भारतले मिचेको छ । बर्दिया जिल्लाको करिब ६० किलोमिटर नेपाल-भारत सीमावर्ती क्षेत्रको स्तम्भ नं। ४१ देखि ९८ सम्मका प्रायः जसो दशगजाको भूभाग भारतीय पक्षबाट खेतयोग्य जमिन बनाइएको छ । मूर्तियाः बर्दियाबाट मुर्तिया जाने बाटोको बासी क्षेत्रमा केही जमिन अतिक्रमणमा परेको छ । मानपुर-भीमापुरः नकुवा नालादेखि उत्तरतर्फको क्षेत्र मिचिएको छ । कैलाली सती-विरानाला-भानालाः यस क्षेत्रमा सीमास्तम्भहरु लोप भएका छन् । दशगजा भन्दा केही भित्री भाग पनि मिचिन पुगेको छ । यस्तै फूलबारी गाविस नजिकको भागमा मोहना नदीले आफ्नो बहाव बदलिरहने कारणले यस आसपासको जङ्गल भारतीयहरुले अतिक्रमण गर्ने गरेका छन् । भजनी कुसुमघाट र लालबोझी कौवाखेडा को सीमास्तम्भ नं। ११० ११५ १२३ नेपालतर्फ सारेर २० मिटर चौडा १५ किलोमटिर लामो नेपालको करिब ५०० बिघा जमिन २०६३ पुस १० देखि मिचिएको छ ।
कचनपुर ब्रम्हदेवमण्डि-पुर्णागिरीः ब्रम्हमदेवमण्डिमा रहेको सीमास्तम्भ नं। १ बगाएपछि केही नेपाली भूमि अतिक्रमित हुन पुगेको छ । टनकपुर ब्यारेज तथा डुबान क्षेत्रः यस भागमा करिब २२२ हेक्टर नेपाली भूमि अतिक्रमित भएको छ । भारतले टनकपुर बाँध निर्माणसँग सम्बन्धित ५७७ मिटर लामो पुल बनाउँदा नेपालतर्फको जमिन मिचिएको छ । बनबासा-गड्डाचौकीः यस क्षेत्रमा नेपालतर्फको भूभाग भारतीय बासिन्दाले क्रमशः मिच्दै आएका छन् । लक्ष्मीपुर रामपुर बिलासपुर चाँदनी दोधाराको पूर्वी भाग मेलाघाट तथा सुन्दरनगर क्षेत्र त्रिभुवनबस्ती बेलडाँगी गाविस दशगजाभित्रको ठाउँठाउँमा गरी करिब ३० बिघा नेपाली भूभाग अतिक्रमण गरी भारतीय नागरिकहरुले २६ वर्षदेखि उपयोग गर्दै आएका छन् । शारदा ब्यारेजक्षेत्रः भारतबाट शारदा बाँध निर्माण गर्दाका समयमा ३६।६७ एकड २९१।७ रोपनी जमिन साबिकदेखि नै मिचिएको मिचिएकै छ । शुब्लाफाँटः शुक्लाफाँट बन्यजन्तु आरक्षण क्षेत्रको दक्षिणको सीमारेखाको २० लाइन किलोमिटर क्षेत्रको ठाउँ-ठाउँमा २९ वर्गकिलोमिटर भूभाग मिचिएको छ । परासन-खुड्डाकड्ढडः परासन गाविसको वडा नं। ९ को खुड्डाकड्ढडमा अवस्थित सीमास्तम्भ नं। १९७ लाई रिफरेन्स पिलर बनाउँदै १५० मिटर चौडा नेपाली भूमि अतिक्रमण भएको छ । यस क्षेत्रमा भारतीय ठेकेदारहरु घुसेर काठ काटी लैजाने गरेका छन् । त्रिभुवनबस्ती गाविसदेखि ब्रम्हदेवमण्डीसम्म नेपालभारत सीमाक्षेत्रका सीमास्तम्भहरुमध्ये १२ वटा हराएका र १० वटा मर्मतसम्भार गर्नुपर्ने अवस्थामा रहेका छन् ।
दार्चुलl कालापानी-लिम्पियाधुराक्षेत्रः यो क्षेत्रमा नेपाल र भारतबाट चीनको स्वशासित प्रदेश तिब्बतको ताक्लाकोट व्यापारिक केन्द्रतर्फ जाने लिपुलेक भन्ज्याङदेखि शुरु भई व्यास गाविस वडा नं। १ मा पर्ने साविक तुल्सीन्यूराङ नाभिडाँड हाल कालापानीमा भारतीय अर्धसैनिकले ओगटेको भाग हुँदै यसदेखि अझ पश्चिमतर्फका गुन्जी कुटी नाभी छोटाकैलाश जोलिङकाङ पर्वत हुँदै लिम्पियाधुरासम्म पुगेको छ । कसरी सुल्झियो चीनसँगको सीमाविवाद सीमाविद्हरुका अनुसार उत्तरी छिमेकी चीनसँग नेपालको सीमा विवाद छैन । सन् १९६० मा चीन र नेपालका बीचमा सीमा सम्झौता भएको थियो । त्यसको एक वर्षपछि सन् १९६१ मा सीमा सन्धि गरियो । त्यसबेलासम्म नेपाल र चीनका बीचमा मुस्ताङ टिङकर लार्केभन्ज्याङ गौरीशङ्कर हिमाल किमाथाड्ढाजस्ता ३२ ठाउँमा सीमा विवाद थियो । सीमाड्ढनपछि सन् १९६२ मा भने जमिनमा सीमा खम्बा गाड्ने काम भयो । सगरमाथामा पनि चीनले दाबा गरेको थियो । सगरमाथाबाहेक अरु विवाद तल्लो प्राविधिक तहबाट हल गरियो । सगरमाथाको मामिला भने प्रधानमन्त्रीकै स्तरबाट समाधान गरिएको थियो । नेपालले दाबी गरेका ठाउँहरुमा चीनले दस्तावेजका आधारमा सहजै छाडिदिएको थियो । चीन र नेपालको बीचमा पानीढलो सिद्धान्तको आधारमा सीमाड्ढन भएको थियो । त्यसबेला लिने र दिने सिद्धान्त पनि अपनाइएको थियो । जसको कारण सीमा विवाद चाँडो समाधान भयो । यस्तो संवेदनशील कुरालाई ध्यानमा राखेर सौहादपूर्ण तरिकाले सीमाड्ढन समस्या समाधान भएको थियो । तर सगरमाथाको समस्या भने दुई देशका सरकार प्रमुखका बीचमा दस्तावेजका आधारमा छलफल गरी समाधान गरिएको थियो । तत्कालिन चिनियाँ प्रधानमन्त्री चाउ एन लाइले २०१७ साल बैशाखमा नेपाल भ्रमण गर्नुभएको थियो । उहाँ र नेपालका तत्कालिन प्रधानमन्त्री विपी कोइरालाका बीचमा सगरमाथाको विषयमा छलफल भएपछि बैशाख १६ गते सिंहदरवारको ग्यालरी बैठकमा चाउ एन लाइले पत्रकार सम्मेलनको आयोजना गरेका थिए । सो सम्मेलनमा उनले भनेका थिए -”नेपालका प्रधानमन्त्री वीपी कोइरालाले हामीलाई दिएको तथ्याड्ढलाई चीनले राजनीतिक कूटनीतिक र प्राविधिकरुपमा अध्ययन गर्दा चीन सरकार यो निर्णयमा पुग्यो कि वीपी कोइरालाले दिएको नक्सा जायज छ । त्यसैले सगरमाथा हामीले नेपालकै हो भनेर निर्णय गरेका छौँ । “चाउ एन लाइको त्यो भनाइबाट एकाएक सगरमाथा समस्या हल भएर गएको थियो । यद्यपि सङ्खुवासभाको उत्तरी दुईवटा गाउँ च्या· र लेन्दुप परापूर्व कालमा नेपालको थियो । तर तयो सीमाड्ढनको बेलामा चीनतर्फ पारियो । त्यसबेलाका कर्मचारीले दस्तावेज अध्ययन गर्न नसकेको हुनुपर्छ । या त अन्य कुनै कारणबस ती गाउँहरु चीनतिर पर्न गए । त्यहाँका जनताले मालपोत कहिले नेपालतर्फ त कहिले तिब्बततर्फका जिम्माललाई तिर्थे । हुँदा-हुँदा त्यहाँका बासिन्दाले दुवैतर्फ मालपोत तिर्न छाडेका थिए । नेपालका लागि पूर्व चिनियाँ राजदूत योङले कालापानी सीमा विवादका बारेमा एक कार्यक्रममा प्रतिकि्रया दिदै भनेका थिए- “नेपाल र चीनका बीचमा सिमाड्ढन गर्दाको समयमा कालापानी नेपालकै हो । यद्यपि त्यसबेलामा नेपालको सिमाना पश्चिमको लिम्पियाधुरासम्म पुगेको थियो । त्यो ऐतिहासिक दस्तावेजलाई बेवास्ता गरियो ।”

२०११ नेपाल भ्रमण बर्ष सफल परौ

2010-02-11T14:20:00.000-08:00

सन २०११ लाई नेपाल ले भ्रमण बर्ष को को रुपमा मनाउन गैरहेको मा हामी बिदेश मा रहेका संपूर्ण नेपाली को यसमा महत्तोपूर्ण योगदान हुनेछ / आफ्नो स्थान बाट यसका लागी आजैबाट जुटने हो की ?

गणतन्त्र नेपाल को राजधानी नारायणी प्रदेश (चितवन)

2010-01-14T13:32:00.000-08:00

क्रिसमस तथा नयाँ बर्ष २०१० को शुभ कमाना आदानप्रदान!!!

2009-12-30T20:55:00.000-08:00

बेलायत, कार्डिफ /
कार्डिफ नेपाली परिवार ले यस बर्षको क्रिसमस तथा नयाँ बर्ष भब्यताका साथ मनायो। आफ्नो संस्कृति र परम्परा को जगेर्ना गर्दै अरुको संस्कृति र परम्पराको सम्मान गर्ने उदेश्य ले यो कार्यक्रम को आयोजना गरिएको थियो। बेलायतको ब्यस्त जीबन शैली लाई मध्यनजर गर्दै कार्यक्रमहरु रातीको समयमा आयोजना गरिएको थियो। बिशेष गरी साना नानी बाबुहरूले यस्ता कार्यक्रम बाट आफ्नो समुदाय संग सामाजिकीकरण हुने अबसर पाउने हुदा पनी कम्तिमा हप्ता को एक चोटी यस्तो कार्यक्रम को आयोजना गरेर नेपाली भाषा को जानकारी दिनुपर्ने महसुश सबै अभिभाबक ले गरेको पाइयो।
क्रिसमस तथा नयाँ बर्ष को मिठो मिठो नेपाली ब्यंजन तथा अंग्रेजी परिकार सहित को भोजले सुन मा सुगन्ध थपेको थियो भने बिभिन्न मितिमा अनी अलग अलग ठाऊ मा गरिएको भोजको बिबिध स्वाद ले अनेकता मा एकता थपेको थियो।
२५ डिसेम्बर को भोज :
शोभा + आर.सी पोखरेल को आयोजना मा क्रिसमस डिनर सहितको भोज आयोजना भएको थियो। उक्त अबसरमा शुद्ध अंग्रेजी परिकार सहित को स्वादिस्ट भोजन तारीफ योग्य थियो। शोभा तथा आर.सी पोखरेल ज्यू लाई हामी सबैको तर्फ देखि धन्यबाद ।
२९ डिसेम्बर को भोज :
कला + महेश देवकोटा को आयोजनामा क्रिसमस तथा नयाँ बर्षको एकमुस्ट भोजको आयोजना गरिएको थियो। बिशेष नेपाली परिकार सहित को खाना ले खाना का पारखी साथी हरु लाई उत्साहित बनाएको थियो।
१ जनवरी २०१० को भोज :
संजीला + ज्योति खड्का को आयोजनामा नयाँ साल को नयाँ दिन धूमधाम संग तास खेलेर मानियो।संजीला को हातको खाना चिकन कोफ्ता र मटन कबाब तारीफ योग्य थियो। नयाँ बर्ष को भरपूर आनंद लिदै बिहान ३ बजे हामी सबै जाना नयाँ बर्ष सफल र प्रगति मूलक रहोस भन्ने कमाना गर्दै बाहिर परिरहेको सेताम्मे हिउ मा आफ्ना पदचाप का निशाना पछाड़ी छोडेर आफ्नो गाड़ी स्टार्ट गर्दै गंतब्य तीर लागियो ।

चियर्स, हैप्पी नया बर्ष २०१०।

हामी सबैको नाम "नेपाली" होइन साथी ?

अंग्रेजी नया वर्ष २०१० को मंगलमय शुभ-कामना !!!!

2009-12-26T14:06:00.000-08:00

अंग्रेजी नया बर्ष २०१० को सुखद अबसरमा देश बिदेशमा बस्नु हुने संपूर्ण नेपालीहरुमा प्रगति एबं सुस्वास्थ्य को मंगलमय शुभ-कामना !!!! Cardiff Nepali परिवार ।

( क्रिसमस र नया बर्ष को पार्टी फोटोहरु अर्को अपडेट मा राख्न्ने छौ )

क्रिसमस २००९ को मंगलमय शुभ- कामना !!!!

2009-12-24T23:11:00.000-08:00

Glitter Graphics - Topglittergraphics
क्रिसमस २००९ को पुनित अबसर मा सम्पूर्ण साथीहरु लाई हार्दिक मंगलमय शुभ- कामना ब्यक्त गर्दै सुख, शान्ति, प्रगति को कामना गर्दछौ.

अंडा पहिले आयो की चल्ला पहिले?

2009-12-05T11:30:00.000-08:00

कुरा म स्कुल पढदाको हो कुखुराको अंडा जेठो की चल्ला? हामी साथी बिच बिबाद नै चल्ने गर्थेयो। कोही अंडा नभई चल्ला हुदैन भन्थे त कोही चल्ला नभई अंडा कसरी हुन्छ भन्थे। यो प्रसंग मैले किन जोड़न खोजेको भने प्रजातान्त्रिक समाजमा को पहिला वा ठुलो जनता वा सरकार? सरकार त जनाताकै भोट ले बनेको हो। यदि यसो हो भने जनता को कर ले कीनेको गाड़ी फुटाउदै हिड्ने अनी कर्मचारी लाई झापड़ लगाउदै हिड्ने मंत्री लाई कुनै कार्यबाही वा सजाय नहुने, कानून को कुनै धारा ले छुदै नछुने। एक छाक खाना, एक सरो लुगा र एक धुर बस्ने ठाउ को माग गर्ने गरीब सुकुम्बासी लाई पुलिस ले गोली चलाई मर्नु पर्ने र उनीहरुलाई बन अतिक्रमण को कानून ले पनी छूने। कस्तो प्रजातन्त्र हामी ले अपनाएका रहेछौ त जहाँ कानून गरीब र निमुखा जनता लाई मात्रै लाग्ने। जनता ले चुनेको र निर्बाचित गरेको सरकार जनता प्रति उत्तरदाई हुनुपर्ने हो तर अफसोस भनौ वा अपबाद यो सरकार भने जनता बाट तिरस्कृत र हरुवा मंडली को भयो । जनता ले यो सरकारका अधिकांस मंत्री हरुलाई चुनेकै हैन ।यी त पार्टी ले टिका लगाएको भर मा जनताले चुनाबमा हराएर पठाए पनी मंत्री भएका हुन। सायद तेसैले होला यो सरकार अफुले कानून पालना गरेर जनता लाई सुशासन दिनु भन्दा तिनलाई दमन गरेर शासन गर्न उद्धत देखिन्छ।

जनता सबै का हुन जसले राम्रो काम गर्छ उनिहरु त्यही पार्टी लाई समर्थन गर्छन। चाहे त्यों एमाले, कांग्रेस वा माओबादी जनता लाई कुनै मतलब छैन। अतीत मा कांग्रेस लाई ठुलो पार्टी बनाउने पनी जनता नै हुन र आज माओबादी लाई ठुलो पार्टी बनाउने पनी उनै जनता हुन। सरकार को सामू गरीब, धनी, ठुलो, सानो सबै बराबर अनी बराबर कानून लाग्नु पर्ने हो तर यो जनता ले नचुनेको सरकार भएर होला ठूलालाई चैन र साना लाई ऐन भएको छ। हुनत फोहोर पनीले कपड़ा धोएर सुकिलो होला भनेर आश गर्नु मुर्खता शिबाय केही नहोला सुशाशन र निस्पछयता को आश गर्दै नगरे पनी हुने भयो अनी कुन मुख ले यो सरकारले जनता लाई कानून पालना गर्न लगाउने हो जब की मंत्रीहरु लाई गाड़ी फोड़े पनी कर्मचारी लाई झापड़ हाने पनी अनी जनता जिबनजल नपाएर मर्दा ६० लाख खर्च गरेर हिमालमा क्याबिनेट बैठक गरे पनी कुनै कानून ले नछुने सुकुम्बासिले बस्ने एक धुर जमीन माग्दा पुलिस दमन गर्नु पर्ने।

सरकार त जनता लाई रिझाएर खुशी बनाएर जनता को लागी जनता शाशित भएको अनुभूति दिन सक्नु पर्ने हो र किताब हरुमा मैले पढेको प्रजातन्त्र को परिभाषा पनी यही थियो तर यहाँ उही पुरानो कुरा दोहोरियो अंडा ठुलो की चल्ला ठुलो वा अंडा पहिले आयो की चल्ला पहिले को स्थिति मा हाम्रो समाज पुग्यो।

नेपाली समाज र महिला हिंसा

2009-11-26T14:19:00.000-08:00

आजदेखि शुरू भएको महिला हिंसा बिरुद्ध को १६ दिने अभियान लाई सफल बनाउन नेपाल सरकार ले प्रधानमंत्री को मातहत मा रहने गारी एउटा फ़ोन सञ्चालन गरेको सुन्न पाऊदा खुशी नै लाग्यो। नहुनु भन्दा अलीकती भए पनी केही हुनु राम्रै हो। नारी लाई आफ्नो सहयात्री नभई दासी वा आफ्नी सम्पति को रुपमा हेर्ने नेपाली समाज र हाम्रो सोच २१ औ सताब्दीको बैज्ञानिक र स्वोतन्त्र समाजको लागी लज्जास्पद धब्बा हो भन्दा फरक नपर्ला।

नेपाली समाज लाई हेर्ने हो भने नारी स्वोतन्त्रता को बारेमा चर्को भाषण गरेर नथाक्ने नेता कै घरमा नारी उत्त्पीडन का प्रसस्त घटनाहरु बाहिर नाआएका होइनन। २१ औ सताब्दी को सबै भन्दा लाजमर्दों त घरमा श्रीमती हुदा हुदै या त छोरा नापएको वा दाइजो को आरोपमा, या त कम पढेकी, कुरूप, अपांग वा अगतिलो बानी ब्याबहार, परिवार संग घुलमिल हुन नसकेको आदि लान्छना मा एउटी नारी या त चुपचाप सौता वा सम्बन्धबिच्छेद जस्तो ठुलो आघात सहन बाध्य हुनु अनी उनीहरु माथी न्याय गर्ने जिम्मेबारी बोकेको सरकार र न्यायपालिका पुरूषप्रधान नेपाली समाज मा लाचार भैदिनु ले हामी अझै १८ औ सताब्दी कै मानसिकता बोकेर हिडिरहेको आभाष दिने प्रसस्त ठाउ छन।

पश्चिमा मुलुकमा जस्तो, बाबु आमा बिच सम्बन्ध बिच्छेद भएमा सरकारले बच्चा र आमा को जिम्मेबारी नलिने हाम्रो जस्तो मुलुक मा सोझै अनुमान गर्न सकिन्छ त्यसपछि बच्चा र नारी को स्थिति के होला। कतिपय पढ़े लेखेको बर्ग वा आफु लाई सामाजिक कार्यकर्ता भन्न रुचाउनेहरु खुलेआम मेरो घरमा त पूर्ण नारी स्वतंत्रता दिएको छू भन्न लाज मान्दैनन यानेकी यो उनीहरुको पेवा हो तर उनीहरु यो मान्न तैयार छैनन स्वतंत्रता सबै को जन्मसिद्द अधिकार हो।

हाम्रो समाजमा एउटी नारी बच्चा मा बाबु आमा को, युबा अबस्थामा लोग्नेको अनी बुढेस कालमा छोराको नियंत्रणमा जिउनु पर्ने बद्देता हाम्रो पुरूष प्रधान समजले अघोषित रुपमा बनाएको छ। २१औ सताब्दिमा बिभिन्न बहानामा एउटी श्रीमती हुदाहुदै सौता हाल्ने वा मनगणन्ते बहाना बनाएर सम्बन्ध बिच्छेद गर्ने र नारी लाई हेर्ने सामाजिक संस्कार मा परिबर्तन नगर्दा सम्म प्रधानमंत्री को कार्यलय मा राखिने एउटा फोन ले कती नारी लाई न्याय दिन सक्ला ? सबैभन्दा ठुलो कुरा त महिला सम्बन्धी कानून लाई प्रभाभशाली कार्यन्बयंन हो जस का लागी हामीभीत्र मनोक्रान्ति अनी समाज मा सामाजिक र सांस्कृतिक क्रान्ति को जरुरी छ।

हालसालै नेपाल प्रहरी भीत्र आफ्नै महिला सहकर्मी माथी भएको बलात्कार को घटना होस या श्रीमान ले सौता हालेर न्याय नपाएका घटना होस वा आफंन्त बाट बेचिनु परेको घटना किन नहोस हिंसा महिला माथी नै भैरहेको छ र हामी लाचार बनेर हेर्न बाहेक केही गर्न सकिरहेका छैनौ भने सरकार यस्ता घटना बाहिर ल्याउनै खोजीरहेको छैन। त्यसकारण पनी यस्ता बिकृति को निबारण र महिला माथी हुने हिंसा बिरुद्द समाजमा परै बाट गनाउने तेस्ता जिबहरु लाई सामाजिक बहिस्कार गर्नु जरुरी छ र यो नै समस्या को दीर्घकालीन समाधान हुन सक्दछ ।

हामी लाई मन परेको फोटो

2009-11-12T14:15:00.000-08:00

मालिक संग कर्मचारीहरु ।

म फिल्म की हिरोइन, तपाई राजनीती र जनता को हीरो

नागरिक सर्बोच्चताको लागी ने .क.पा(माओबादी) ले गरेको सिंहदरबार घेराऊ कार्यक्रममा नेपाली नयिका रेखा थापा र प्रचंड। माओबादी को यो आन्दोलन सबै पार्टी लाइ सबक भएको छ। यति ठुलो आन्दोलन न टाएर बलेयो न कुनै तोड़फोड़। सबै हाँस्दै नाच्दै राष्ट्रपति को असम्बैधानिक कदम को बिरोध जनाए ।

पहिलो भेट-भाग ५ (धाराबाहिक कथा)

2009-11-07T16:29:00.000-08:00

धेरै हिम्मत भएकी नारीको रुपमा साथीहरु बिच चिनिने प्रेरणा, कुमार को बारेमा यो ख़बर ले कमजोर देखिइन। उनले कुमार को अफिस अगाडी कार रोकिन अनी भीत्र पसेकी मात्र थीइन कुमार का सबै सहयोगी उनलाई स्वागत गर्न लाइन लगेर बसेका थिए। उनको मन चिसो भएर आयो। एक जनालाई सोधिन " के म तपाई को मेनेजर संग कुरा गर्न सक्छु?" अनी एक जनाले उनलाई एउटा कोठा मा लाग्यो जहाँ कोही थिएन अनी त्यो मान्छे प्रेरणा लाई बस्ने आग्रह गर्दै बाहिरियो। केही समय पछी मेनेजर भीत्र आए अनी प्रेरणा ले कुमार को दुर्घटना को बारेमा सोधिन तर मेनेजरले आफु लाई केहिपनी थाहा नभएको बताएपछी प्रेरणा हताश हुदै बाहिर निस्केकी मात्रै के थीइन कुमार हातमा चियाको कप लिएर आउदै थियो अनी प्रेरणा को पछी बाट कुमारका साथीहरूले भन्दैथिए "हैप्पी अप्रील फूल मेम"
"मई गड दिस इज अप्रील फूल , यु गाइज आर क्रेजी" भन्दै प्रेरणा कुमार लाई अंगालो हाल्न पुगीन अनी सबै जना मिठो हाँसो हांसे।

पहिलो भेट-भाग ४ (धाराबाहिक कथा)

2009-10-31T16:25:00.000-07:00

बिहान सबेरै मोबाइलको घंटी बज्यो कुमार हात मुख धोएर ड्यूटी तीर जानमात्रै लागेको थियो प्रेरणा ओछ्यान बाटै कुमार को हात समातेर दिनभरिको लागी भन्दै कुमार को गालामा चुम्बन गरिदीइन। कुमार ले दिनभरि मलाई तिम्रो माया को भोक लाग्ने छैन प्रिया भन्दै कोठा बाट बाहिरियो।

बिदेश को जागीर १२ घंटा लगातार खाटीनुपर्ने कम्ता अफ़्ठारो हुदैन तर पनी के गर्ने नेपालमा बस्नेले रुखैमा पैसा फलेको जस्तो गरी गर्ने ब्याबहार अनी घरको किस्ता, कर सबै को लागी पनी काम गर्रनै पर्ने। कुमार को मेहनत र लगनसिलता देखेर उसको अफिस ले उसलाई सुपरभाइजर बनाएको थियो। उता प्रेरणा पनी ठुलो पोस्ट मै काम गर्दै थिइन। समयलाई कसले रोक्न सक्छ र तर पनी हुने हार दैब नटार भने जस्तै एक दिन कुमारको अफिसबाट फ़ोन आयो प्रेरणाले आफ्नो मोबाइल उठाईंन " हेल्लो प्रेरणा बोल्दै छू " उता बाट अपरिचित मान्छेले भन्दै थियो " श्रीमती प्रेरणा तपाईको श्रीमान को बारेमा नराम्रो समाचार छ।" प्रेरणा हतास हुदै सोधिन "तपाई को बोल्नु भएको अनी के भयो कुमार लाई ?" उता बाट जबाफ आयो "मिस्टर कुमार ले नया मान्छे लाई तालीम दिदै हुनुहुन्थ्यो अचानक मेशिनले उहाको हातका औला काटिदियो।" प्रेरणा को होश हरायो फ़ोन राखिन अनी बिहान तिनै औलाहरु समातेर उनले कुमारलाई आफुतीर तानेकी थीइन अनी कुमार ले उनलाई चुम्बन गरेर गएको थियो अब ती औलाहरु रहेनन। उनी कल्पना बाट झल्यास्स भइन अनी "नाइ यो हुनैसक्दैन" भन्दै कुमार को अफिस तीर आफ्नो कारमा हुइकीइन।

क्रमश: अर्को शनिबार

नेपाल को बर्तमान राजनितिक परिस्थिति

2009-10-29T23:18:00.000-07:00

प्रजातन्त्रको खुल्ला उपहास गरिएको, हरुवाहरु र जनताबाट तिरस्कृत हरुले राज गरेको संसारको एक मात्र देश नेपालको बर्तमान राजनितिक परिस्थिति।

सौजन्य : फेसबुक

एन आर एन र राजनीती

2009-10-29T12:59:00.000-07:00

संसारभर छरिएर बसेका नेपाली लाई एउटा सूत्रमा उनेर एकताको संदेश दिन कुनै संगठन को जरुरी थियो र त्यो सूत्र वा मालाको काम एन आर एन ले गरेकोमा संपूर्ण बेदेशीएका नेपालीहरु खुशी र हर्ष का साथ यसमा आबद्ध भएका थिए। म पनी तेस्तै जोस र उमंगका साथ आफू बसेको देशको एन आर एन मा समाहित भएको थिए। मलाई थाहा भए अनुसार यो बिसुद्ध गैरराजनितिक र गैरजातीय संगठन को रूपमा परिकल्पना गरी गठन गरिएको हो। न की एउटा राजनितिक वा जातीय पार्टी। मैले नबुझेको हो की यहाँ को चलन नै यस्तै हो एन आर एन को चुनाब रे कांग्रेस को ग्रुप अनी बाम ग्रुप रे ती पनी यहाँ खोलिएका नेपाल बिगार्ने भांग्रे नेता र तिनका पार्टीका भरियाहरू। यो पटक मिलेको रे तेसैले चुनाब नगरी सबै लाई मिल्ने गरी पद बाडेको रे जसरी नेपालमा भांग्रे नेताहरु जतासुकै जनताको सम्पति बांडेर खाने गर्छन वा पद बिभाजन गर्छन। खै स्वतंत्र र बौद्दिक साथी हरु यो संगठन मा देख्न्न पईएको। किन एन आर एन जून उदेस्य लिएर स्थापना भएको थियो यती लामो समय पार गर्दा पनी पुरा गर्न सकेन। उदार मन भएका उपेन्द्र वा जीबा लामिछाने को प्रयास ले मात्रै एन आर एन ले आफ्नो उदेश्य पुरा गर्न सक्ला?

नेपाल सरकार, नेता को भात पकाएकै भरमा राजदूत बनाएर पठाउछ र राजनितिक उदेश्य बाट अभिप्रेरित भुसतिग्रेहरु बिदेसमा आफ्नो पार्टी को संगठन बिस्तारमा सारा समय बिताउछन। न की देशको सम्बन्ध बिस्तार र आर्थिक सहयोग जुटाउन को लागी।

बेलायतमा नेपाली बिधार्थी को चाप बढ़ी रहेको छ। कतिले निक्कै दुख पाएका छन । के तिनिहरू प्रति हाम्रो कुनै उत्तरदायीत्वो छैन? पद को लागी हानथाप गर्ने महाशयहरु नेपाली ले नै खोलेको कलेज बन्द भएर अलपत्र परेका हाम्रा भाई बहिनी प्रति कस्तो उत्तरदायीत्वो देखाउने हुन हेर्न बांकी नै छ।

कम्तिमा पनी एन आर एन जस्तो पबित्र संस्थामा परैबाट गनाउने नेताहरु का बिदेशका भरियाहरु भन्दा नेपाल र नेपालीप्रति माया भएका स्वतंत्र र बौद्दिक बर्गको नेतृत्व पाऊन सके बिदेशमा नेपाल र नेपालीको इज्यत र छबि राम्रो हुने थियो जस्तो मलाई लग्छ। यसका लागी एन आर एन को बिधानमा खुल्ला रुपमा कुनैपनी राजनितिक वा जातीय पार्टी को भातृसंगठनमा नेपाली नेता का भरिया भएर काम गरिरहेका राजनितिक छबि भएका र एन आर एन लाई राजनितिक रूपमा प्रभाब पार्न सक्ने हुदा स्वोतन्त्र र बौद्दिक जमात लाई यसको नेतृत्वो को जिम्मेबारी दिनेगरी प्राबधान राख्न्नु जरुरी छ। जसले गर्दा एन आर एन लाई एउटा गैरराजनितिक र गैरजातीय संस्था को रुपमा हेर्न सहयोग पुग्नुका साथै बिदेशमा यसको छबि निकै माथि उठने थियो। अन्नेथा म जस्ता कुनै पनी राजनितिक दलको दलाल वा सदस्य नभएको ब्यक्ति एन आर एन मा समाहित हुनु ग़लत हुने छ।

ब्रिटेन भित्र को सानो नेपाल (दशैं तिहार पार्टी)

2009-10-25T13:24:00.000-07:00

बेलायत/कार्डिफ, नेपालीहरु को संगठन वेल्स नेपाली समुदाय ले यही २४ अक्टोबर २००९ का दिन एकमुस्ट दशैं र तिहार को पार्टी आयोजना गरी कार्डिफ वरपर बस्ने नेपाली लाई नेपाली गीत संगीत, कबिता ले मनोरंजन दिदै स्वदिस्ट नेपाली परिकार ले नेपाल को झझ्लको दिएको थियो ।

कर्यक्रम श्री चित्र बहादुर राइ को सभापतित्वो मा भएको थियो । यस समुदायका संस्थापक सदस्य श्री महेश देवकोटा ले कबिता बाचन गर्नु भएको थियो भने श्री शिवजी श्रेष्ठ ले संस्था को बारेमा बोल्नु भएको थियो। श्री रोशन भट्टराइ को उधघोषण रोचक थियो।

बेलायत का लगी नेपाली राजदूत श्री झपिन्द्र प्रसाद अर्याल ज्यू प्रमुख अतिथि को रूपमा उपस्थित हुनुहुन्थ्यो। चित्र बहादुर राइ , महेश देवकोटा र शिवजी श्रेष्ठ को सौजंन्य बाट कार्यक्रम मा राफल चिठा ले अरु रौनक थपेको थियो।

कार्यक्रम का केही झलकहरु (फोटो ठुलो पारेर हेर्न फोटोमै क्लिक गर्नुहोला )

संस्था का संस्थापक सदस्य श्री महेश देवकोटा कबिता बाचन गर्दै।

हाम्रो पहिचान हाम्रो नेपाली पोसाक

बेलायत का लागी कर्यबाहक राजदूत श्री झबीन्द्र प्रसाद अर्याल संग

बेलायत का लगी कर्यबाहक राजदूत श्री झबीन्द्र प्रसाद अर्याल संग

नेपाली परिकार मुखनै रसाउने

संस्थाका संस्थापक अध्यक्ष श्री चित्र बहादुर राइ

कार्यक्रममा उपस्थित नेपाली जनसमुदाय

पहिलो भेट भाग-३ (धरबाहिक कथा)

2009-10-23T16:56:00.000-07:00

नआउने ठाउ मा आए जस्तो लागिरहेको थियो प्रेरणा र कुमार लाई यतिकैमा कुमार ले प्रेरणा लाई बाहिर निस्कन संकेत गर्छ। दुबै बाहिर निस्केपछि यसो बोर्ड मा हेरेका त क्लब सिंगल हरु को लागी पो रहेछ। क्लब का सबै जाना आफ्नो जोड़ी खोज्न आएका रहेछन। रातको १२ बजिसकेका ले दुबै जाना घर फर्किन्छन। "हामी संस्कार अनी पूर्बिया कल्चर मा हुर्केका हरुलाई नहुने रहेछ हजूर यस्तो ठाउ।" प्रेरणा कुमार संग गुनासो गर्दै थिइन। "हो त हाम्रो आफ्नै चिनारी र हामी अनुशासित छौ।" कुमार सहमति जनाउछ प्रेरणा को कुरामा। भोली काममा जानुपर्ने भएकाले निंद्रा देबी को शरणमा पर्छन। भोली फेरी दैनिक रूटीन शुरू हुन्छ। उही त हो नि काम, घर अनी छोरा छोरी बिदेशको ठाउ सहयोग गर्ने कोही छैन सबै आफै मिलाउनु पर्छ। "नेपालमा बाबा आमा लाई नाती नतिना खेलाउने कत्रो रहर एता हामी लाई भ्याइनभ्याइ" कुमार सोच्दासोच्दै निदाई सकेछ।
क्रमस.........अर्को शनिबार ।

तिहार

2009-10-22T15:18:00.001-07:00

दीदी बहिनीको यादले सतएको बेलामा,
आँखा भरि आँसु छल्किएको छ ।
रुवाइका हिक्काहरु को गाँठो परेको बेला,
दशैँको पीडा सकेर हिजो आज यो तिहार फेरी,
बहिनी तिम्रो याद दिलाउन देउसी भैलो खल्दै भित्रिएको छ ।
बिदेशको पीडाभरि दुखिरहेको मनहरुमा
हरेक तिहारहरुमा सयपत्री र मखमली
मन भित्रै ओइलाईरहन्छ।
सम्झिएर आफ्ना दीदी बिहानीहरुलाई
पुर्ब दिशा फर्काएर राखिएको गलैचा माथि
दाजुभाई पलेटी कसेर बसेको
यमराजलाई बाटो छेक्न, दैलोमा ओखर फुटाएको आवाज
कानमा प्रतिध्वनि बनेर गुन्जिरहेको छ
हरियो गोबर ले लिपेको भुइमाथी रेखीले कोरीएका बुट्टाहरु ,
थालीमा सप्तरङगी टीका,
अनी रङगाइएका कलशहरु,
किस्तिभरीका किसमिस सँगैसेलरोटी र मिठाई स्वादहरु,
ढाकीभरि चुलिएका सयपत्री र मखमलीका माला हरु,
राष्ट्रियता झल्काउने ढाकाका टोपीहरु,
आफनोपनको न्यानोमाया झल्काउने,
गलैको गलबन्दी म कसरी बिर्सनु,
अनुभूतिहरुमा यो तीहार दुखी रहे पनि
दीदी बहिनिका आर्शिबादका बर्षाहरु,
आरोग्य र दीर्घायुका भेलहरु भाबना संग सजाउदै
कार्डिफ वरीपरी छरिएका नेपाली दीदी बहिनिहरुलाई तिहार को शुभकामना !!!

तिहार को भेला र पार्टी 2009

2009-10-21T03:20:00.000-07:00

बेलायत / कार्डिफ,
हिन्दूहरु को महान चाड भाई टिका कार्डिफ मा बसोबास गरिरहेका सम्पूर्ण देश का हिन्दू हरु बिच दीपावली गरेर १८ अक्टोबर २००९ को रात भब्यता का साथ मनाइयो। उक्त अबसर मा नेपाल, भारत, श्रीलंका, मलेसिया र बेलायत का हिन्दू धर्म प्रति आस्थाबान हरु को उपस्थिति थियो। नाचगान तथा साना नानी हरु ले तिहार को बारेमा बोलेका थिए। मध्यरात भएपछी पटाका र आतासबाजी गरिएको थियो। बिश्वभरी का हिन्दुहरू एक हुनुपर्नेमा सबैले जोड़ दिएका थिए।कार्यक्रम Llantrisant को Three Saints Hotel मा भएको थियो।

पार्टी का केही रमाईला झलकहरु, फोटो ठुलो पारेर हेर्न फोटो मै क्लिक गर्नुहोला।

तिमी ठुली भएकी छौ रे !!!

2009-10-16T17:50:00.000-07:00

सुनेको छु तिमी ठुली भएकी छौ रे ।
देख्दै मात लाग्ने तरुनी भएकी छौ रे ।
मलाई दीइसकेको मन अन्तै साटेकी छौ रे ।
तिम्रो छाडेको केश मलाई राम्रो लाग्थ्यो
त्यसैले अर्काको लागी आजकल बाटेकी छौ रे।
मेरो अगाडी ठीक्क बनी,
मेरो पछि अर्काकै हात समाएकी छौ रे।
मलाई छाडेपछी त आजकल ,
सड़क मै आफुलाई बेच्न थालेकी छौ रे ।

पहिलो भेट (धाराबाहिक कथा) - भाग-२

2009-10-16T13:51:00.000-07:00

" बिदेशी भूमि छिरेको पनी १० बर्ष नाघीसकेछ।" कुमार मनमनै फुस्फुसायो। "अरु बेला जे जस्तो भए पनी चाडबाडको बेला मा आफ़न्तको याद ले सताउने।" प्रेरणा गुनासो गर्दैथीइन। उनीहरुलाई एउटै चिन्ता छोरा छोरी ले आफ्नो सस्कृति अनी सस्कार बिर्सने हुन की भन्ने छ। आफ्नो जन्मभूमि र इस्टमित्र संग टाडा हुनुको पीडा त छदैछ। आज सुक्रबार बाहिर बाटो अनी रेस्टुरेंट मा निक्कै चहलपहल छ। केटीहरु छोटो लुगामा उत्तेजक बनेर हिडीरहेका छन भने केटाहरु उनीहरुलाई फकाउने प्रयास गर्दै छन। हफ्ताभरी काम गरेयो अनी सुक्रबार र शनिबार सबै पैसा सक्यो। न चिन्ता न परिवार १८ बर्ष भएपछि अभिभाबक ले बोल्नै नपाउने। कुमारलाई अझै याद छ एउटा स्पेलिंग गल्तीगर्दा अंग्रेजी सर ले गोर्खे लौरी तेर्साएको। बस्ने घर देखि काम नापाउदा खान दिने जीम्मा सरकारले लिए पछि हुन पनी कीन चिन्ता मानीरहनु।

"कती घर मै बसी रहनु हामी पनी जाऊ क्लब।" प्रेरणा को आग्रह कुमार लाई पनी ठीकै लाग्यो आज सम्म उनिहरु क्लब गएका छैनन। उनिहरु शहरको ठुलो क्लब मा गए सबै चर्को संगीतको धुन संगै नाचिरहेका छन। सबै को हातमा गिलास छ। रक्सी ले मातेका केटीहरु लगभग नाँगै छन भन्दा हुन्छ। उनीहरुपनी बीयर किनेर पीउन थाल्छन। यतिकैमा एउटी गोरिनी केटी कुमार लाई अंगालो हाल्न आइपुग्छे। प्रेरणा को अगाडी कुमार लजाउछ तर केटी संगै नाच्न अनुरोध गर्छे। प्रेरणा ले स्वीकृति मूलक टाउको हल्लाएपछी कुमार गोरिनी संग नाच्न जान्छ। केटी कुमार लाई छातिमा कसेर नाच्न रमाइलो मानिरहिछ। कुमार लाई असहज लागीरहेछ केटी ले आफु लाई त्यसरी दलेको। कुमार लाई पत्तै थिएन प्रेरणा पनी गोरे केटा संग नाचिरहेको। केटी ले कुमार लाई बेस्सरी समाउछे अनी मुखमा चुम्बन गर्दै बिस्तारै फुस्फुसाउछे " प्रिय त आज को रात म संग जान सक्छस ?"

कुमार मनमनै सोच्छ सायद केटा ले पनी प्रेरणा संग यस्तै सोधी रहेको होला। यता केटी भने उसलाई एक रात को लागी जान अनुरोध गर्दै थी।

(अब के होला? बांकी अर्को शनिबार )

भारतीय सिने उधोग र नेपाली राजनितिक उधोग

2009-10-10T11:07:00.000-07:00

भारतीय आर्थिक संसारमा ठुलो योगदान पुराउने सिने उधोग र नेपाल लाई संसार को गरीब देश को रुपमा चिनाउने नेपाल को राजनितिक उधोग का हस्ती हरुलाई तुलनात्मक रुपमा हेर्दा को कुन स्थानमा र कसको जोड़ी को संग मिलाउन राम्रो होला त? एउटा समानता भने पक्का पाउन सकिन्छ " नाताबाद" प्रायजसो हीरोहरुका की बाऊ हीरो थिए की निर्देशक वा निर्माता। नेपाल को राजनितिक उधोगमा पनी की त नेताका नातेदार जीएम हुन्छन् की त नेता। मैले सुजाता कोइराला वा नेपाली कांग्रेस को मात्रै कुरा गर्न खोजेको होइन, एमाले र माओबादी पनी यस प्रसंगमा कम देखिदैनन फरक यती हो कोइराला परिवारमा शाह बंशीय परम्परा देखिन्छ। नत्र सुजाता र पारस मा तात्त्विक फरक के नै छ र? गिरिजा को प्रभाब राजनितिक उधोगमा कायमै हुनाले जर्मन पलाएंन भएर बिदेशीको ओछयान भैसकेकी , लाउडा कान्ड की नायीका उनी मंत्री बनिन भने ज्ञानेन्द्रले प्रभाब गुमाएकाले पारस पलाएंन।
अमिताभ बच्चन छोरा हीरो, श्रीमती र बुहारी हिरोइन। बुढेसकालले छोपीसकेयो तर पुरानो जींन्स र दश बटा चैन भएको कोट लगाएर छोरा, बुहारी संगै उफ्रीन उनलाई कसले भेटने बिल्कुल हाम्रो राजनितिक उधोग का हस्ती गिरिजा प्रसाद कोइराला जस्तै जनताले मन पराओस नपराओस। नेपाली कांग्रेस सदस्यहरु उर्फ गिरिजाका प्रजाहरु उनको बिरोधमा बोल्ने हिम्मत गरनै सक्दैनन। कती बलिदान गरेका नेताहरु हुदा हुदै कीन सुजाता किनकी अरु सबैबा गिरिजको दास बन्ने मनोबृति र गिरिजा की छोरी हुनुनै सुजाता को ठुलो योग्यता। तेसैले नेपाली राजनितिक उधोगमा गिरिजा को मोल अमिताभ भन्दा कम छैन।
माधब नेपाल लाई राज बब्बर संग मित लगाउदा मिल्दो जुल्दो हुन्छ। दुबै आआफ्नो छेत्रका असफल पात्र चुनाब नै नजिती प्रधानमंत्री हुने माधब नेपाल र कहिल्लै हिट नभए पनी हीरो हुने राज बब्बर। उनको कुरा कती गर्नु आधुनिक प्रजातंत्रको गजबको उपहास। यसमा पनी उनै गिरिजा कै प्रभाभले काम गरेको छ।
आजकलका जल्दाबल्दा हीरो शाहरुख खान को कुरा गरौ गरीब परिवार बाट भारतीय सिने उधोगमा प्रबेस गरेका रे , हिन्दू नारी संग बिबाह गरेर परिबर्तन को संदेसपनी दिएका रे, उनको अभिनय सुहाउछ पनी, उमेरकै पनी छन। प्रचंड उर्फ पुष्प कमल दहाल लाई के शाहरुख संग तुलना गर्न मिल्ला? फोहोरी पार्टीहरुले आर्थिक रूपले असफल बनाएको राजनितिक उधोग बाबुरामले सफल बनाउलान त? आश गरौ भर भने नपरौ। शाहरुख को हिट फ़िल्म त धेरै हेरियो तर असफल नेताहरु को मुख बाट सुनिने गरेको नया नेपाल उर्फ हिट नेपाल कहिले हेर्न पाइने हो।

पहिलो भेट ( धाराबाहिक कथा)

2009-10-09T15:49:00.000-07:00

(हरेक सनिबार धाराबाहिक कथा 'पहिलो भेट' प्रकाशित गर्दै जानेछौ )
उसले प्रेरणा को कोमल हात समायो अनि त्यो एकान्त कोठा मा उनका औलाहरुमा एउटा चुम्बन गरेको मात्र के थियो प्रेरणा पानी पानी भइन। अनायासै दुबैका दिल तेजसंग धड्किन थाले। सजिलै अनुमान गर्न सकिन्थ्यो त्यो तातो बाताबरणको। यतिकैमा उनीहरुलाई होटलको कोठामा भेटने बाताबरण मिलाईदिएर बाहिर बसेका साथी प्रकाश र गोमा को कोठा मा प्रबेश संगै उनिहरु बिच तातेको राप हीऊ जस्तै चिसो भएर सेलाउछ।
"दुबै लाई एक अर्को कस्तो लाग्यो त?" गोमा को प्रश्न संगै दुबै ले टाउको स्वीकृति दिदै हल्लाउछन। कुमार लाई अझै पनी याद छ उसको र प्रेरणा को पहिलो भेट यसरी नै भएको थियो। परिवार को जेठो छोरा, भाईहरुले प्रेम बिबाह गरेकाले र जेठो छोराको बिबाह गर्न बाकी भएकोमा चिन्तित बुवा आमा को जन्ति जाने इच्छा पुरा गर्नु उसको दाइत्वो बनेको थियो।
देख्दैमा लोभ लाग्दी सुन्दर प्रेरणा लाई नै आफ्नो जीबन साथी बनाउने कुमार ले प्रण गरिसकेको थियो। प्रेरणा का बुवाले छोरीको फोटो र एउटा चिठ्ठी दिएर होस्टल बसेर नर्सिंङ पढ्दै गरेकी अफनी छोरी संग बिबाह को अनुमति लीन अनि एक अर्को लाई हेर्न पठाएका थिए। केटा र केटी को स्वीकृति भएपछी बिबाहको कुरा अगाडी बढन के बेर भयो र। भन्छन नी "मिया बिबी राजी तो क्या करेगा काजी" यस्तै भयो उनिहरु को जिबनमा पनी। प्रेरणा की आमा लाई त्यति मन परेको थिएन भने बुवा लाई भने मन परेको थियो कुमार । प्रेरणा ले सम्झाएपछी आमा मान्नु भएको थियो।
आज १२ साल बितिसकेछ प्रेरणा र कुमार को मुटु साटिएको। समयका कैयौ उकाली ओराली अनी सुख दुख पार गर्दै बिदेशी भूमीलाई आफ्नो कर्म भूमी बनाएका उनिहरु एक अर्का लाई आफ्नो बनाउंन पाएकोमा भाग्यमानी सम्झंन्छ्न। आफ्ना सन्तानको हसिलो अनुहार हेर्दै दुबै फिस्स हांस्छन।
क्रमस:

धोका

2009-10-07T17:27:00.000-07:00

१
मरेर जाने जीन्दगीमा मित्रता गास्नु पर्छ रे,
रोएर मात्र हुँदैन केही हासेर बाच्नु पर्छ रे,
दु:खमा रुनु हुँदैन रे, सुख मा हास्नु हुँदैन रे,
आसु र हासो, मिलन र बिछोड जीवन यस्तै हुन्छ रे,
जीवनको हरेक क्षणमा मायाको न्यानो आभास मिलीरहोस
समयले जति नै टाढा पुर्याएपनि अबिरल यादहरु आईरहोस
२
तिमीसँग मैले फूल मागें, तिमीले मलाई भूल दियौ ।
एक चोटि होइन, लाखौं पटक मागें यसै होइन, हात जोडी मागें,
निहुरेर मागें, ढोगेर मागें, मलाई तिमीले श्राप दियौ ।
लेखेर मागें, चिच्याएर मागें, जोगी भै मागें अनि भोगी भै मागें,
तिमीसँग मैले रोगी भै मागें ।
उपहास दियौ, अन्धकार दियौ, अब कहिल्यै नखुल्ने ढोका दियौ,
तिमीले मलाई धोका दियौ ।

तिहार

2009-10-07T17:15:00.000-07:00

नारोऊ मेरी बहिनी माईती टाढा भयो भनेर,
अतीतका यादहरु सजाउदै तिम्रो दाजू पर्खिरहेछ।
सप्तरंगी टिका अनी सयपत्री रोप्दै गर बहिनी ,
तिम्रो दाजू एक दिन अबस्य आउनेछ टिका थाप्न।
हसिदेऊ तिहार तीमी मेरो अनुपस्थितिमा,
मिठो हाँसो बनेर मेरो दिदि बहिनी को ओठमा।
शन्देश दिदै फक्रीदेऊ सयपत्री अनि गोदाबरी तिमि,
हाँसेकै छ, बाँचेकै छ तिम्रो माइती यहि संसारमा भनेर।
जुन पनि उनै हुन घाम पनि उनै,
तिम्रो मईती भेटेथे भनिदेउ मेरो चेलीलाई।
हामीलाई छुटाउने महासागर भनिदेउ,
तिम्रो माइती पल्लो किनारमा छ भनेर।

म

2009-10-04T13:22:00.000-07:00

१
न म तिम्रो ह्रदय मा बास बस्ने राजकुमार ,
न म तिम्रो धड़कन संगै धड़कीने याद,
म त केबल चोटै चोट बनाई,
तीमीले प्रयोग गरी मील्काएको पागल।
२
न म मेरो यादमा तीमीले बगाएको आँशु,
न म तिम्रो हृदयको ढुकढूकी,
म त तीमीले चिन्न नसकेको आत्मा,
बलेर आगो भै सेलाएको खरानी ।
३
न म तिम्रो ओठ मा गुनगुनाउने मिठो गीत,
न म तीमीलाइ नचाउन सक्ने सुमधुर संगीत,
म त तिमीले बजाउन छाडेको,
बिणा को चुडीएको तार ।
४
न म तिम्रो जीबन को सफल कथा,
न म तिम्रो मन को सुन्दर कल्पना,
म त तिमीले पढनै छाडेको,
तिम्रो कथा को एउटा असफल पात्र।
अस्तु

कुकुर को पुच्छर (Dog's Tail)

2009-10-02T15:06:00.000-07:00

३ अक्टोबर २००९ ,
हाम्रो आगनी बाट दशैं ले भर्खर मात्रै बिदा लिएको छ भने दीपावली (भाई टिका ) देउसी भैलो खेल्न तयारी गर्दै छ । यसै प्रसंग मा मलाई कुकुर तिहार को याद आयो अनी कुकुर को पुच्छर कस्तो रमाइलो १२ साल ढूङ्ग्रा मा हाले पनी कुकुर को पुच्छर बांगा को बाङ्गै। होइन होइन मैले यो उखान किन जोड़न खोजे को भने हामी भीत्र के यस्तो बिषेष्ता छ जस ले गर्दा बिदेश मा पनी हामी राजनीती अनी जातनिती ले पट्कै नछाड्ने। हुन त बेलायत बसेर नेपाल को राजनीती चलाउंन खोज्ने, नेपाल बाट भान्ग्रे नेता बोलाएर तिन्कै साडी र कट्टु को बखान गरेर बेलायत मा नेता बन्ने अभिषप्त्त राखने महाशय हरु को पनी कमी छैन। हुन त कति को राजदूत हुने दाऊ होला, कति को नेपाल मा आफ़न्त लाई जी.एम वा सरकारी जागीर खुबाउंने दाऊ होला। तर कृपया तपाईहरु को दाऊ ले हामी नेपाली लाई यो बिदेशि भूमि मा बिभाजित नगर्दा नै राम्रो हुने थियो। यदि होइन भने हामी यती थोरै नेपाली लाई एउटै NRN काफी छैन र? के का लागी हामी दश टुक्रा मा बडिनु ? किन चाहियो राजनीती र जातनिती ? हामी नेपाल लाई माया गर्ने मात्र नेपाली हौ। यदि नेपाल को चिन्ता भएर नै हो भने नेपाल मै बसेर राजनीती गर्दा हामी लाई बिदेश मा बाडिनु पर्ने थिएन ।
नजिक आई रहेको दीपावली को शुभकामना भन्दै यो कुकुर तिहार देखि हाम्रा भान्ग्रे नेता का भरिया हरु को पनी पुच्छर सीधा हुने आशा राख्दै सबै बेलायत बासी नेपाली लाई NRN को ब्यानर मा लामबद्ध हुन अनुरोध गर्दै हामी लाई बिदेश मा पनी राजनीती र जातनिती को नारा ले बिभाजन गर्न खोज्ने साथी हरु लाई पबित्र मन ले एकताबद्ध हुनुहुनेछ भन्ने आशा छ।

दशैं को पार्टी

2009-10-01T16:08:00.000-07:00

२८ सेप्टेम्बर ०९ कार्डिफ, दशैं को रमाइलो र शूभकामना साटासाट को लागी अस्ट्मी को दिन बिभुषण र साबित्री को घर मा र विजया दशमी को दिन महेश र कला देवकोटा को घर मा भोज को साथै नाचगान को रमाइलो गरी आर.सी तथा शोभा पोखरेल परिवार मिलेर मानियो। नेपाल बाट स्टुडेंट सुदिना मल्ल को पनी उपस्थिति थियो ।

नेपाली भेला

2009-10-01T14:51:00.000-07:00

२२ /०८ /२००९ कार्डिफ,
बेलायत को प्रमुख शहर मानिने कार्डिफ मा नेपालीहरु को बसोबास को इतिहास हेर्दा सन २००२ साल बाट ४ जना नर्सहरु र उनका परिवार बाट शुरू भएको थियो / पुराना दिन को याद गर्दै नर्सिङ मेनेजर श्रीमती कला देवकोटा भन्नुहुन्छ "हामी चारै जना एउटै कोठामा बस्थेउं यसरी शुरू भएको नेपाली बसोबास यती धेरै भेला हुन पाउंदा नेपालै गए जस्तो भएको छ" / उक्त भेलामा २०० जना को उपस्थिती थियो र सो भेला ले एउटा १३ सदस्यीय प्रथम कार्यसमितिको पनि चयन गरेको छ। उक्त भेलामा नेपाली खानाको स्वाद तथा नेपाली नाचगान द्वारा भरपुर मनोरन्जन प्रदान गरिएको थियो।
भेलाका केहि झलकहरु